پست: 948  | 

سوالی كه بارها از شیعیان پرسیده شده و جوابی برای آن نداده اند این است كه چرا در قرآن نامی از حضرت علی و خلافت و جانشینی او نیست؟ و همینطور نام امامان دیگر و امام زمان؟
جوابی كه شیعیان می دهند این است كه تعداد ركعات نماز نیز در قرآن نیست و برای فهم آن می بایست به سنت و احادیث رجوع كنیم و در رابطه با خلافت نیز به احادیث مختلف رجوع می‌كنیم!!!
در جواب می گوئیم: شما شیعیان قیاس را قبول ندارید و در اصول كافی از امام صادق حدیث دارید كه ابوحنیفه را لعن كرده به خاطر قیاس كردنش و گفته كه دین با قیاس به دست نیاید. ولی خودتان در اینجا دست به قیاس می زنید و اصول مهم مذهب خود یعنی امامت را با فرعی از فروع دین یعنی تعداد ركعات نماز قیاس می كنید.

جالب است كه گاهی علمای شیعه می گویند: ما در اصول عقاید قیاس داریم و تنها در فروع دینی قیاس را باطل می دانیم ولی ناگهان می بینیم كه در اینجا با فروع دینی نیز قیاس می كنند یعنی تعداد ركعات نماز؛ پس نتیجه می گیریم كه شیعه هرجا به نفع خودش باشد قیاس می كند.
از همه مهمتر اینكه اصول دین در جای جای قرآن به طور صریح و روشن و واضح بیان شده تا كسی بهانه ای نداشته باشد؛ اصولی چون توحید و نبوت و معاد؛ ولی امامت كه از اصول بسیار مهم دینی نزد شیعیان است و حتی آنرا از نبوت هم بالاتر می برند در قرآن بیان نشده و این اصل مهم چه ربطی به تعداد ركعات نماز دارد؟ در قرآن علاوه بر اصول دینی كه بیان شده فروع دین نیز بیان شده؛ مثل نماز و زكات و حتی فروع فروع نیز بیان شده همچون وضو در سوره مائده آیه 6 ولی امری كه واضح است این است كه ما باید برای فهم بعضی امور دینی به سنت نبی اكرم صلی الله علیه و آله وسلم مراجعه كنیم برای اموری چون تعداد ركعات و غیره؛ و اگر بنا بود در قرآن تمامی نكات ریز و فروع فروع فروع نیز بیان شود می بایست كتابی حجیم در چندین جلد نازل می شد و در انتها باز برای عده ای از مراجع دینی سوالاتی باقی بود و هیچكدام بدون سوال نمی ماندند؛ كافی است شما سری به رساله‌ها و كتب تفسیری ایشان بزنید تا متوجه شوید.
پس قرآن موارد مهم و اساسی و اصولی را بیان نموده و راه بهشت و جهنم را به خوبی نشان داده و چنانچه مسئله امامت و خلافت و جانشینی حضرت علی اینقدر مهم بود حتماً بیان می شد.
پس می بینید كه شیعه پاسخ نمی دهد و گاهی نیز جوابهای احمقانه‌ای می دهد همچون اینكه علت نبودن نام علی و مسئله خلافت به خاطر امتحان بوده و خداوند امت اسلامی را امتحان نموده و تنها ما شیعیان از عهده این امتحان بر آمدیم.
ما می گوئیم: آیا خداوند در آخرین كتاب و فرستاده خود چنین كاری می كند؟ و آیا خداوند در خود امر دین امتحان و شبهه ایجاد می كند؟ و با اینكار بهانه را به دست گمراهان می دهد تا در جهان آخرت بگویند ما متوجه نشدیم و دین الهی را به خوبی نفهمیدیم یا اینكه خداوند حجت را تمام می كند و آیات را به طور صریح و روشن و مبین و قابل فهم می فرستد تا كسی بهانه ای نداشته باشد.
آیا قرآنی كه حجت است دارای امتحان و پیچیدگی است؟ اینكه دیگر حجت نمی شود؛ حجت یعنی بینه و دلیل روشن و آشكار.
پس موضوع امتحان كه در قرآن نیز بیان شده مربوط به مال و فرزندان و... است نه مربوط به خود قرآن و خود دین و اصول مهم آن.
یكی دیگر از پاسخهای شیعیان این است كه ذكر نام افرادی كه در آینده خواهند بود (مثل امامان) باعث كینه و حسد و دشمنی نسبت به ایشان خواهد شد ولی دلیل ذكر نامهایی چون ذوالقرنین در قرآن این است كه این اشخاص مربوط به گذشته بوده اند و از دنیا رفته اند و دیگر كسی نسبت به ایشان حسد و كینه و دشمنی پیدا نمی كند.
در جواب می گوئیم: در سورة الصف آیه 6 آمده كه حضرت عیسی علیه السلام به بنی اسرائیل می‌گوید: بعد از من پیامبری می آید كه نامش احمد است.
پس چطور نام پیامبری كه 600 سال بعد می آمده بیان شده است ولی نام جانشین بلافصل آخرین پیامبر و یا نام امامان دیگر و امام زمان بیان نشده است؟
و اما در مورد حسد و كینه و دشمنی كه شیعه به ان اشاره دارد واقعاً جای بسی خنده دارد چون دلیلی مسخره و بی پایه و اساس است، چون ما می گوئیم: چطور حسد و دشمنی نسبت به اهل بیت ایجاد نشده است؟ از نظر شما تمامی دشمنی ها نسبت یه ایشان صورت گرفته و خود شما از همه بیشتر به این دشمنی ها اشاره دارید از 25 سال خانه نشین شدن حضرت علی گرفته تا مضروب شدن حضرت فاطمه و سقط جنین او و شهادت امام حسین در كربلا و همچنین شهادت امامان دیگر چون امام رضا و حتی غیبت مهدی به دلیل خطر كشته شدنش توسط حاكمان وقت.
پس چه حكمتی در نبودن نام ایشان در قرآن است؟ دشمنی، كینه و حسد نسبت به ایشان ایجاد شده پس این دلیل شما مردود است.

( برگرفته از کتاب سرخاب و سفید آب، نوشته علی حسین امیری)

 

---

نوشته: اهل سنت جنوب ساعت: 05:58 ب.ظ تاریخ: سه شنبه 30 تیر 1388 |+|