بسم الله الرحمن الرحیم

مطلب زیر سخنرانی شیخ محمد ضیایی در یكی از شبهای رمضان سال 1414 هـ قـ - 1372 هـ.شـ می باشد. دوستان گرامی توجه داشته باشند كه مطلب فوق از روی نوار پیاده شده است و به همین علت كمی از نظر دستوری با یك مقاله متفاوت می باشد. راهش پر رهرو باد.       

الحمد لله و الصلاة و السلام علی رسول الله صلی الله علیه و سلم

اما بعد:

از میان چند صد سؤال كه در شبهای گذشته تا حالا رسیده من به یك سؤال از این چند سؤال جواب می دهم و در باره همه سؤالها صحبت می كنم. استدعا می كنم كه شما در هر شرایطی هستید به محتوای این موضوع توجه فرمایید. این سؤال یك سؤال از صد سؤال است كه جواب می دهم.

سوال: چرا در مذهب اهل سنت وفات و تولد بزرگان و ائمه را جشن نمی گیرند و برای آنها نوحه خوانی و سینه زنی نمی كنند؟ این یك سؤال از صدها سؤال. به این یكی جواب می دهم حالا صد های دیگر را درباره اش حرف می زنم؛ دقت بفرمایید، جواب:

در كلیه مذاهب اهل سنت بلا استثنا فقط احترام بزرگان مرحوم شده به سه چیز است:

1- نام آنها را به خوبی یاد كنیم : حضرت سیدنا علی كرم الله وجهه، حضرت سیدنا عمر رضی الله عنه، حضرت رسول اكرم صلی الله علیه و سلم ...

 2- از خدا برای آن بزرگان درود و رحمت بخواهیم. اگر صحابه كرام است می گوییم رضی الله عنه (خدا از او خشنود باد) اگر از پیامبران هستند بگوییم علیه السلام (بر او سلام) اگر شخص رسول اكرم را نام بردید می گوییم صلی الله علیه و سلم. اگر بعد از صحابه كرام از بزرگان نام بردید می گوییم رحمة الله علیه.

3- گفتار و كردار آنها را مورد توجه قرار می دهیم و سعی می كنیم دنباله رو مخلص آنها باشیم. 

جز این سه چیز در مذهب اهل سنت چیزی بنام احترام شخص مرده وجود ندارد. خوب نیست! در مذهب وجود ندارد،  شما آقای سؤال كننده می توانید سنی نباشید، اشكال نداره، آزادید سنی نباشید. ولی اگر گفتی من سنی هستم [بدان كه] مراسمی بنام سینه زنی و عزاداری در مذهب [اهل سنت] نداریم. نمی شود چیزی به مذهب چسبانید. می شود از خانه بیرون رفت [اما] نمی شود زمین، اتاق، و دیوار خانه را عوض كرد. این مطلب خیلی جالب است، خوب در مذهب وجود ندارد، حتی قول ضعیفی هم نیست، هیچ قولی وجود ندارد. این را برای ادای امانت عرض می كنم چون روز حساب ما مسئول گفتار خودمان هستیم. كار ما گویندگان مذهبی خیلی مشكلتر از كار عوام است. اگر خداوند با لطف و كرمش ما را ببخشد شما شنوندگان ما هزار سال قبل از ما به بهشت می روید. اگر به لطف خدا بهشتی نصیب ما شده باشد شما هزار سال جلوتر می روید چون سین و جیم شما آنجا كمتر است، مسئولیت شما كمتر است، ولی گوینده مذهبی آنجا پدرش در می آید. باید ثابت كند آنچه گفته مخلصانه بوده و مطابق عقیده خودش گفته، خلاف نگفته و ما نمی توانیم "خسر الدنیا و الآخرة" باشیم ،خلاف عقیده مان به شما بگوییم، خلاف آنچه خوانده ایم به شما بگوییم، نمی توانیم چنین بكنیم. حالا [اگر] نود و نه سال دیگر [هم اگر بگذرد] . دقت بفرمایید هر مذهبی در جامعه مسلمین یك خصوصیت و رنگ و شكل خاصی دارد. این خصوصیت و رنگ و ویژگی مذهبی [را] هیچ وقت نمی توان عوض كرد. در طول 1400 سال از زمانیكه فرق مختلف در اسلام بوجود آمدند، فِرَقی كه بنام اهل سنت هستند چند خصوصیت داشته اند:

1- سواد اعظم امت اسلام بوده اند. در طول تاریخ 90درصد بنام اهل سنت بوده اند.

2- نسبت به جهان خارج سخنگوی جهان اسلام بوده اند. این حكومتهای اهل سنت بوده اند كه چه ظالم چه غیر ظالم، جزیه می گرفتند. این حكومتهای اهل سنت بوده اند كه بخارا و سمرقند را فتح كرده اند، فلسطین را از اول فتح كرده اند و بعد هم از صلیبی ها باز گرفتند. امپراطور چین فرستاده حكام اهل سنت را می پذیرفت. دربار واتیكان هم از سفرای خلفا استقبال می كرد، همان خلفای به اصطلاح ظالم.

3- از خصوصیت اهل سنت این است كه هرگز در برابر مخالفان خود خشونت نشان نمی دهند. فحش را به فحش جواب نمی دهند. بدی را به بدی تلافی نمی كنند، تندی را با تندی پاسخ نمی گویند، خشونت را با خشونت جواب نمی دهند. این از ویژگی های اهل سنت بوده است در طول 1400 سال و این خصوصیت [را] نمی توان تغییرش داد. می توانید خارجی(1) باشید شمشیر بردارید هر كس گفت بالای چشمت ابرو به او بزنید. مساله ای نیست! ولی تا شما خود را سنی می دانی نمی توانید در مقابل مخالفان خشونت نشان بدهید. این در مذهب نیست، خلاف مذهب است. به این دلیل در جامعه بزرگ امت محمد مصطفی صلی الله علیه و سلم در هر صد سال احزاب و گروه های مختلفی تند رفته اند، حركت كرده اند، به آسمانها پریده اند و یواش به زمین غلطیده اند ولی اهل سنت [نه] به كهكشانها پریده اند و [نه] در گودالها فرو رفته اند. دقت كردید، این شیوه اهل سنت است. ما اجازه نداریم در مقابل مخالفانمان پرخاش كنیم. چنین چیزی امكان ندارد، چون خلاف مذهب است.

4- اهل سنت همیشه عادت دارد  حق خود، عقیده خود را، بدون تعرض به مسائل دیگران خیلی فشرده و خیلی واضح و صریح بیان می كند. شما آقای سنی مذهب اگر حق مذهب خود را درست یاد بگیرید نیاز به این ندارید كه به دیگران پرخاش كنید و یا پاسخ فحش بدهید. اصلا نیاز به این پیدا نمی كنید. شما آنچه به نظر خودتان حق است درست یاد بگیرید كافی است.

در خاتمه عرایضم یك مثال [می آورم] این شاید شماره 5 باشد : موضع گیری اهل سنت در مقابل برادران و در مقابل امت اسلامی، در مقابل فرقه های اسلامی كه زیر پرچم اسلام با اهل سنت یكی هستند چنین است: امت اسلام حكم تشكل یك خانواده دارد كه بعد از فوت پدر خانواده ، وارثان بر سر تقسیم میراث اختلاف پیدا كرده اند. زنان، دختران و پدران امت مرحوم شده اند و این اختلاف را نتوانسته اند حل كنند تا [نوبت] به فرزندزادگان رسید. پسر زاده ها دو دسته شده اند اكثریت می گویند پدرانمان بر سر میراث اختلاف كرده اند حالا درست نیست آن اختلاف را بر ملا كنیم، همسایه ها را خبر دهیم، امت را هم خبر دهیم. خوب این اختلاف [را] داشته اند دیگر. خدا همه را ببخشد. این موضع گیری اهل سنت است. اما در داخل همین خانواده افرادی از نوادگان از پسران و دختران همان پدر مرحوم معتقدند خیر ما باید حق را بگوییم. باید این چیز را كه می گوییم به همه اعلام كنیم كه این خانواده مقدس نبوده و اكثریت نادرست و ظالم و خائن بوده اند! حالا این اختلاف بین اهل سنت است با دیگران. موضع گیری اهل سنت واضح است می گویند چون بر ملا كردن اختلافها، برملا كردن مسائلی كه در صدر اسلام بوده، بعد از رحلت رسول الله بوده، موشكافی [آنها] بدیها را چند برابر نشان می دهد این به نفع نیست.

حالا خلاصه مطلب:          

 شما پاسخ 99 سؤال را پی بگیرید. ما نمی توانیم... مذهب به ما اجازه نمی دهد كه به جزئیات بپردازیم. بخواهیم وقتمان را به این صرف كنیم كه آن پاسخی كه فلانی داده بیهوده است. تازه تكرار فحش، فحش است. یك وقت در مدینه منوره بودیم حدود 32 سال قبل. كتابی به مرحوم شیخ عبدالرحیم انصاری رحمه الله ارائه دادند – آن مرحوم 6 یا 7 سال قبل در مدینه منوره درگذشتند و در بقیع دفن شدند، او از علمای بزرگ اهل سنت بندرعباس است. او در آغاز كشف حجاب هجرت كرد رفت، چون نتوانست بی حجابی را تحمل كند هجرت كرد رفت به مدینه – در محضر ایشان بودیم كتابی آوردند كه خیلی بد و بیراه گفته بود به خلفای ثلاثه و از مسلمانان اهل سنت خواسته بود كه در مقابل دلایلش دلیل بیاورند. گفته بود اگر اهل سنت جوابی دارند جواب بدهند. شیخ رحمة الله علیه كتاب را گرفت و گفت سبحان الله اهل سنت كی به فحش جواب داده اند. هرگز! ما اجازه نداریم جواب فحش بدهیم. ما آنچه در كتابهایمان است مخلصانه بیان می كنیم. فضایل حضرت علی علیه السلام، فضایل حضرت عمر، فضایل بزرگان را بیان می كنیم. تاسف می خوریم به حال آن خواهران و برادرانی كه تندرو هستند، گستاخانه و بدون توجه به مصلحت امت اختلافات را برملا می كنند.* ما جز اینكه دعا كنیم خدا هدایتشان كند، جز اینكه تاسف بخوریم چیز دیگری نداریم. و این موضع گیری صحیح اهل سنت است در دنیا. در قدیم هم همینطور بوده است حتی در مسائل خانوادگی. می گویند شخصی به حضور حسن بصری آمد. – حسن بصری از شاگردان حضرت علی بوده است و از علمای قرن اول هجری. او بین سالهای 30 تا 70 هجری زندگی می كرده است. به عنوان معلم و یك گوینده مذهبی، یك ناقل اخبار و احادیث از اصحاب رسول الله خصوصا از حضرت علی در كوفه و بصره زندگی می كرده است. سخنگوی معروفی بوده است و احادیثش بسیار معتبر است – شخصی به حضور حسن بصری آمد به او گفت فلان كس به تو فحش می داد. حسن به او گفت: خب! چه گفت؟ او فحشهای خیلی علنی و صریح به حسن داد و گفت او اینطور می گفت. حسن گفت: خدا او را ببخشد او پشت سر می گفت تو كه روبروی من فحش می دهی! او خیلی گناهانش از تو كمتر است. لا اقل لطفش در باره من از تو بیشتر است. حالا هرگز ما نمی توانیم جواب كم لطفیها را یا بی ادبیها را، توهین ها را به مثل بدهیم. این شیوه ما نیست. این بود جواب...

سوالاتی كه ده یازده شب گذشته به دست من رسیده همه اش درباره این است كه درباره آنچه می گویند توهین به فلان كس می شود چه بگوییم؟ همین كه عرض كردم بگویید دیگه. شما حق خودتان بگیرید و در مقابل آنچه بر خلاف مذهبتان هست می شنوید سكوت كنید. دعا كنید كه خدا امت اسلام را عزت بدهد، همه را هدایت كند، دعا كنید خداوند ملت افغان را نجات بدهد، فلسطین را نجات بدهد. خداوند اسرائیل را نابود كند. خداوند مردم بوسنی را عزت دهد. دعا كنید ‌؛ جواب فحش [را] ، فحش ندهید، جواب ناسزا [را] ناسزا ندهید. اصلا گوشتان بدهكار این حرفها نباشد. این لب مطلب است.

والسلام علیكم و رحمة الله و بركاته

(1) خوارج - نام فرقه ای می باشد.

* البته اختلافات یا مسائلی كه احیانا میان نسل اول روی می داده است مسائلی گاه اجتناب ناپذیر و استثنایی بوده و فضای غالب در میان آنها دوستی و محبت بوده است. به زیر ذره بین بردن چنین مسائلی هرگز به نفع امت مسلمان نیست و بیشتر جریان سكولار و بی دین از این مسائل سود می برد. تاریخ اسلام با وجود اشتباهات و مسائل خیلی ریز در میان تاریخ تمام جنبشها و ادیان سفیدترین و روشن ترین آنهاست. البته حساب روایات جعلی و دروغین از اینگونه مسائل جداست. روایات دروغینی چون شهادت فاطمه زهرا و ...  معلوم نیست این روایات به نفع كیست؟ (شاید هم معلوم باشد!)

ahlesonnat    منبع