آیه تطهیر

برادر و خواهر مسلمان! تعصب و مذهب را کنار بگذار و به این سوالات پاسخ بده

1 ـ آیا همسر از نظر عقلی و شرعی و عرفی از اهل بیت مرد نیست؟ آیا قرآن کریم به این امر گوشزد نکرده است که همسر موسی -علیه السلام-؛ از اهل بیت او بوده، و زن ابراهیم –علیه السلام-؛ اهل او بوده، و همسر عمران اهل او بوده است؟ بلکه همهء مردانی که بوده‌ اند و آنهایی که به دنیا خواهند آمد همسرانشان از اهل بیت آنها هستند، پس به چه دلیل همسران پیامبر –صلى الله علیه وسلم- جزو اهل بیت او قرار نمی ‌گیرند؟ و گفته می ‌شود که از اهل بیت نیستند.

2 ـ آیا حدیث کساء (آل‌ عبا) ارتباطی با بیرون کردن امهات المؤمنین از مفهوم آیه دارد؟ نهایت حدیث آل‌ عبا این است که خویشاوندان پیامبر –صلى الله علیه وسلم- نیز از اهل بیت او محسوب می‌شوند. و آن دسته از خویشاوندانی که با او در یک خانه زندگی نمی‌کردند، جزو اهل بیت پیامبر –صلى الله علیه وسلم- قرار بگیرند.

3 ـ آیا آیهء تطهیر بر عصمت کسی دلالت می‌کند؟ اگر آیهء تطهیر بر این امر دلالت کند، پیش از همه همسران پیامبر –صلى الله علیه وسلم- در اولویت قرار دارند، و این چیزی است که لغت، شریعت، عرف، عقل، سبب نزول و سیاق آیه بر آن دلالت دارند.

4 ـ اعتقاد به عصمت ائمه از ضروریات دینی و عقاید اساسی شیعة امامی است و مذهب شان بر پایة آن استوار است، پس چگونه درست است که چنین عقیده‌ای اساسی بر پایة دلیلی باشد که آن دلیل تخمینی و احتمالی است؟ باید چنین عقیدهء مهمی براساس دلایلی روشن و قطعی ارائه شود، و آیهء تطهیر به صراحت بر عصمت ائمه دلالت نمی ‌کند.

5 ـ چرا میان امامان فرق گذاشته می ‌شود، به حسن –رضی الله عنه- که از اهل بیت است، چرا فرزندان او معصوم نیستند؟

6- چرا عصمت تنها منحصر به یکی فرزندان حسین –رضی الله عنه- است و سپس تنها در نسل آن یک فرزند ادامه دارد، با اینکه همه از فرزندان حسین –رضی الله عنه- وابسته به خاندان اهل بیت هستند؛ اهل بیتی که بنا به اعتقاد شیعه آیهء تطهیر دربارهء آنها نازل شده است.

?إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَكُمْ تَطْهِیراً?. (الأحزاب: 33).

«خداوند فقط مى‏خواهد پلیدى و گناه را از شما اهل بیت دور كند و كاملا شما را پاك سازد».

قوی ‌ترین دلیل شیعیان برای اثبات عصمت ائمه، همین آیهء قرآنی است و ملاحظه می‌ فرمایید که این آیه ‌ای کامل نیست بلکه قسمت آخر آیه ‌ای است که در آغاز آن همسران پیامبر مورد خطاب قرار گرفته‌اند: ?وَقَرْنَ فِی بُیُوتِكُنَّ وَلاَ تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِیَّةِ الْأُولَى وَأَقِمْنَ الصَّلَاةَ وَآتِینَ الزَّكَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَكُمْ تَطْهِیراً?. (الأحزاب: 33).

«و در خانه ‏هاى خود بمانید، و همچون دوران جاهلیت نخستین (در میان مردم) ظاهر نشوید، و نماز را برپا دارید، و زكات را بپردازید، و خدا و رسولش را اطاعت كنید; خداوند فقط مى‏خواهد پلیدى و گناه را از شما اهل بیت دور كند و كاملا شما را پاك سازد».

پس نامگذاری این قسمت از آیه به آیهء تطهیر فریب و دروغ است، چون این آیه ‌ای کامل نیست بلکه بخشی از یک آیه می ‌باشد.

به هر حال شیعیان معتقدند که تطهیر (پاک کردن) و زدودن پلیدی به معنای معصوم بودن از اشتباه و گناه است؛ از این ‌رو اهل بیت از گناه و اشتباه معصوم ‌اند.

منظور ایشان از اهل بیت افراد مشخصی است که نخستین آنها علی و سپس به ترتیب فاطمه و حسن و حسین -رضی الله عنهم- می‌ باشند و سایر اهل بیت پیامبر –صلى الله علیه وسلم- را معصوم نمی ‌دانند

اهل بیت

اهل هر خانه ‌ای ساکنان آن خانه هستند که خانه آنها را در خود جای داده است؛ همان‌گونه که خداوند متعال می‌فرماید: ?یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُیُوتاً غَیْرَ بُیُوتِكُمْ حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهَا?. (النور: 27).

«اى كسانى كه ایمان آورده‏ اید! در خانه‏ هایى غیر از خانه خود وارد نشوید تا اجازه بگیرید و بر اهل آن خانه سلام كنید».

خواهر موسی -علیه السلام- به فرعون گفت: ?هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى أَهْلِ بَیْتٍ یَكْفُلُونَهُ لَكُمْ وَهُمْ لَهُ نَاصِحُونَ?. (القصص: 12).

«آیا شما را به خانواده‏اى راهنمایى كنم كه مى‏توانند این نوزاد را براى شما كفالت كنند و خیرخواه او باشند؟!».

اهل و خانواده مرد:

راغب اصفهانی می‌گوید: اهل مرد یعنی کسانی که با او در یک خانه زندگی می‌نمایند، سپس این کلمه را تعمیم داده ‌اند و به خویشاوندان هم اهل بیت گفته ‌اند. پس اهل و اهل بیت مشخص یعنی کسانی که با او در یک خانه زندگی می‌ کنند. در نصوص قرآنی اهل به همین معنی آمده است؛ چنان که خداوند متعال می‌فرماید: ?قُلْنَا احْمِلْ فِیهَا مِن كُلٍّ زَوْجَیْنِ اثْنَیْنِ وَأَهْلَكَ إِلاَّ مَن سَبَقَ عَلَیْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ آمَنَ وَمَا آمَنَ مَعَهُ إِلاَّ قَلِیلٌ?. (هود: 40).

«(به نوح) گفتیم: «از هر جفتى از حیوانات (از نر و ماده) یك زوج در آن (كشتى) حمل كن! همچنین خاندانت را (بر آن سوار كن) ـ مگر آنها كه قبلا وعده هلاك آنان داده شده (همسر و یكى از فرزندانت) ـ و همچنین مؤمنان را!» اما جز عده كمى همراه او ایمان نیاوردند!».

و برادران یوسف -علیه السلام- گفتند : ?وَنَمِیرُ أَهْلَنَا?. (یوسف: 65).

«و ما براى خانواده خویش مواد غذایى مى‏آوریم».

?مَسَّنَا وَأَهْلَنَا الضُّرُّ?. (یوسف: 88).

«اى عزیز! ما و خاندان ما را ناراحتى فرا گرفته».

تنگدستی و زیان، ما و خانواده‌مان را فرا گرفته است، و یوسف ؛ گفت: ?وَأْتُونِی بِأَهْلِكُمْ أَجْمَعِینَ?. (یوسف: 93).

«و همه نزدیكان خود را نزد من بیاورید!». اهل و خانوادة آنها، پدر یوسف -علیه السلام- و همسرِ پدرش و برادرانش بودند همانگونه که خداوند می ‌فرماید: ?فَلَمَّا دَخَلُواْ عَلَى یُوسُفَ آوَى إِلَیْهِ أَبَوَیْهِ وَقَالَ ادْخُلُواْ مِصْرَ إِن شَاء اللّهُ آمِنِینَ * وَرَفَعَ أَبَوَیْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّواْ لَهُ سُجَّداً وَقَالَ یَا أَبَتِ هَـذَا تَأْوِیلُ رُؤْیَایَ مِن قَبْلُ قَدْ جَعَلَهَا رَبِّی حَقّاً?. (یوسف: 99 ـ100).

«و هنگامى كه بر یوسف ؛ وارد شدند، او پدر و مادر خود را در آغوش گرفت، و گفت: «همگى داخل مصر شوید، كه ان شاء الله در امن و امان خواهید بود!». و پدر و مادر خود را بر تخت نشاند; و همگى به تعظیم و اكرام براى آن دو به سجده (تعظیم نه عبادت) افتادند (چون سجده كردن براى تعظیم در شریعت یوسف -علیه السلام- جایز بود); و گفت: «پدر! این تعبیر خوابى است كه قبلا دیدم».

در همة این شواهد قرآنی می ‌بینی که کلمة «اهل» فقط بر کسانی اطلاق می ‌شود. که در یک خانه زندگی می ‌کنند. به هیچ عنوان خویشاوندان اهل به شمار نمی‌آیند.

زن از جملة اهل بیت و بلکه اولین عضو خانه است. بنابراین، به دلیل. 1 ـ لغت، 2 ـ شریعت، 3 ـ عرف، 4 ـ عقل، اهل مرد همسرش می‌باشد و بعد از این دلائل دیگر دلیلى و جود ندارد.

1- دلیل لغت: راغب اصفهانی می‌گوید: وقتی می‌گویند: «اهل الرجل» یعنی زنش ... و «تأهل» یعنی ازدواج کرد. و از همین جاست آنچه می‌گویند که: أهلک الله فی الجنه: یعنی خداوند در بهشت به تو زنی بدهد و در آن برایت اهل و خانواده ‌ای قرار دهد که گرد هم آیید. و در مختار الصحاح رازی می‌گوید: (اهل الرجل) یعنی مرد ازدواج کرد و وارد خانه‌اش شد و در آن نشست و جای گرفت؟ پس این هم دلیل لغوى!

2- دلیل شرعی: در این آیات تأمل کنید: ?فَلَمَّا قَضَى مُوسَىالْأَجَلَ وَسَارَ بِأَهْلِهِ?. (القصص: 29).

«هنگامى كه موسى مدت خود را به پایان رسانید و همراه خانواده ‏اش (از مدین به سوى مصر) حركت كرد».

در آن وقت کسی جز همسرش همراه او نبود، پس اهل یعنی زن.

?قَالَتْ یَا وَیْلَتَى أَأَلِدُ وَأَنَاْ عَجُوزٌ وَهَـذَا بَعْلِی شَیْخاً?. (هود: 72).

«ساره گفت: «اى واى بر من! آیا من فرزند مى‏آورم در حالى كه پیرزنم، و این شوهرم پیرمردى است؟». فرشتگان در پاسخ او چه گفتند و او را به چه توصیف کردند؟ ?قَالُواْ أَتَعْجَبِینَ مِنْ أَمْرِ اللّهِ رَحْمَتُ اللّهِ وَبَرَكَاتُهُ عَلَیْكُمْ أَهْلَ الْبَیْتِ إِنَّهُ حَمِیدٌ مَّجِید?. (هود: 73).

«فرشتگان گفتند: «آیا از فرمان خدا تعجب می‌کنی؟! این رحمت خدا و بركاتش بر شما خانواده است; چرا كه او ستوده و والا است!».

اگر ساره زن ابراهیم -علیه السلام- از اهل بیت ابراهیم -علیه السلام- نمی ‌بود خداوند با این معجزه بر او رحم نمی ‌کرد و بر او برکت نمی ‌فرستاد سپس اسحاق -علیه السلام- در شکم او قرار گرفت و او حامله شد، پس تعجبی نیست (و از آن گذشته كسی در خانه نبود كه به آن اهل  گفته شود و در خانه فقط ابراهیم و همسرش ساره -علیهما السلام- بود و خداوند فرمود اهل بیت و این قوی‌ترین دلیل است براى اثبات اینكه زن و همسر هر كس اهل بیت آن شخص است).

خواهر موسی -علیه السلام- به فرعون گفت: ?هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى أَهْلِ بَیْتٍ یَكْفُلُونَهُ لَكُمْ وَهُمْ لَهُ نَاصِحُونَ?. (القصص: 12).

«آیا شما را به خانواده‏ اى راهنمایى كنم كه مى‏توانند این نوزاد را براى شما كفالت كنند و خیرخواه او باشند؟!».

منظور خواهر موسی -علیه السلام- از اهل بیت چه کسی بود؟ آیا نخستین کسی که مد نظر او بود مادرش نبود، چون سرپرستی کودک شیرخوار را دایه و زنی که به او شیر می‌ دهد به عهده دارد و در اینجا این کار به عهدة مادر موسی -علیه السلام- است؛ از اینرو خداوند می ‌فرماید: ?فَرَدَدْنَاهُ إِلَى أُمِّهِ كَیْ تَقَرَّ عَیْنُهَا وَلاَ تَحْزَنَ?. (القصص: 13).

«ما او را به مادرش بازگرداندیم تا چشمش روشن شود و غمگین نباشد».

حتی همسر عزیز مصر خطاب به شوهرش گفت: ?قَالَتْ مَا جَزَاء مَنْ أَرَادَ بِأَهْلِكَ سُوَءاً?. (یوسف: 25).

«آن زن‏ گفت: «كیفر كسى كه بخواهد نسبت به اهل تو خیانت كند چیست؟» یعنی کسی که نسبت به زن تو ارادة بد داشته باشد.

آیات زیر چند آیه ‌ای است دربارة لوط -علیه السلام- و همسرش که خداوند در همه جا‌هایی که سخن از نجات دادن لوط -علیه السلام- و همراهانش می‌کند، زنش را تحت مسمای اهل داخل می‌کند و اگر زنش جزو اهل او نمی‌ بود، او را استثنا نمی ‌کرد. (زیرا اگرجزو اهل بیت نباشد دیگر نیازى به استثناء نیست. ویراستار) . خداوند می‌فرماید: ?فَأَنجَیْنَاهُ وَأَهْلَهُ إِلاَّ امْرَأَتَهُ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِینَ?. (الأعراف: 83).

«(چون كار به اینجا رسید،) ما او و خاندانش را رهایى بخشیدیم; جز همسرش، كه از بازماندگان (در شهر) بود».

?قَالُواْ یَا لُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَن یَصِلُواْ إِلَیْكَ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ اللَّیْلِ وَلاَ یَلْتَفِتْ مِنكُمْ أَحَدٌ إِلاَّ امْرَأَتَكَ?. (هود: 81).

«(فرشتگان عذاب) گفتند: «اى لوط! ما فرستادگان پروردگار توایم! آنها هرگز دسترسى به تو پیدا نخواهند كرد! در دل شب، خانواده‏ ات را (از این شهر) حركت ده! و هیچ یك از شما پشت سرش را نگاه نكند; مگر همسرت».

?فَأَنجَیْنَاهُ وَأَهْلَهُ إِلاَّ امْرَأَتَهُ قَدَّرْنَاهَا مِنَ الْغَابِرِینَ?. (النمل: 57).

«ما او و خانواده ‏اش را نجات دادیم، بجز همسرش كه مقدر كردیم جزء باقى‏ماندگان (در آن شهر) باشد!»

?قَالَ إِنَّ فِیهَا لُوطاً قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَن فِیهَا لَنُنَجِّیَنَّهُ وَأَهْلَهُ إِلاَّ امْرَأَتَهُ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِین?. (العنكبوت: 32).

«(ابراهیم) گفت: «در این آبادى لوط است!» گفتند: «ما به كسانى كه در آن هستند آگاه تریم! او و خانواده‏ اش را نجات مى‏ دهیم; جز همسرش كه در میان قوم (گنهكار) باقى خواهد ماند».

?لاَ تَخَفْ وَلاَ تَحْزَنْ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهْلَكَ إِلاَّ امْرَأَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِینَ?. (العنكبوت: 33).

«هنگامى كه فرستادگان ما نزد لوط آمدند، از دیدن آنها بد حال و دلتنگ شد; گفتند: «نترس و غمگین مباش، ما تو و خانواده ‏ات را نجات خواهیم داد، جز همسرت كه در میان قوم باقى مى ‏ماند».

خداوند استثناء را تکرار کرد با اینکه هر دو آیه به هم نزدیک هستند و در میانشان فقط یک آیه قرار دارد: ?وَإِنَّ لُوطاً لَّمِنَ الْمُرْسَلِینَ * إِذْ نَجَّیْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِینَ * إِلاَّ عَجُوزاً فِی الْغَابِرِینَ?. (الصافات: 133 ـ135).

«و لوط از رسولان (ما) است! و به خاطر بیاور زمانى را كه او و خاندانش را همگى نجات دادیم، مگر پیرزنى كه از بازماندگان بود (و به سرنوشت آنان گرفتار شد)!».

اگر عربهایی که قرآن بر آنها نازل شده می ‌توانستند کلمة «اهل» را به چیزی دیگر غیر از همسر معنی کنند و بی‌ آن که همسر را در مفهوم اهل مدنظر داشته باشند اهل را معنی کنند، انگیزه‌ ای برای تکرار استثنای همسر لوط از اهل نبود. پس بدین خاطر بر استثنای زن لوط در هر باری که اهل او ذکر می ‌شود اصرار و پافشاری شده است.

3- دلیل عرف: اطلاق لفظ «اهل» و اینکه منظور از آن همسر باشد تا به امروز متداول و متعارف است؛ مثلاً اگر کسی بگوید: (جاءت معی أهلی). «اهل من به همراهم آمد»، منظورش زنش است و مردم هم می ‌فهمند که منظور او زنش می ‌باشد. (تا بحال در دولتهاى عربى اگر كسى این جمله را گفت همه می‌ فهمند كه منظور همسر است).

4- دلیل عقلی: هر مردی خانه ‌اش را با همسرش آغاز می‌کند! و هر خانواده ‌ای با پدر و مادر و مرد و زن شکل می‌گیرد. و می ‌توان قبل از آنکه فرزندان به دنیا بیایند زن را اهل و خانواده نامید حتی اگر آن مرد پدر و مادر و برادری نداشته باشد و تنها زنش باشد. پس زن اولین کسی هست که در خانه کلمة اهل بر او اطلاق می‌گردد!  و او اولین اهل بیت مرد!  و نخستین فرد خانوادة اوست؛ از این‌رو به زن گفته‌اند: کدبانو. و زن تنها اهل مرد یا از اهل بیت او نیست و بلکه بانوی خانه است. بنابراین زن، اهل مرد و از جملة اهل بیت اوست پس به چه دلیلی همسران پیامبر -صلى الله علیه وسلم- از اهل بیت او قرار نمی‌گیرند؟! زن موسی -علیه السلام- اهل اوست و زن ابراهیم -علیه السلام- از اهل و خانوادة ابراهیم -علیه السلام- به شمار می‌آید، همسر عمران اهل اوست و همسر لوط -علیه السلام- از اهل اوست و زنان همة مردم از اهل بیت آنها هستند بجز پیامبر –صلى الله علیه وسلم- که زنان پاک او نباید اهل بیت او باشند!!! این شیعیان با چه زبانی سخن می‌گویند؟!

ایشان می ‌گویند اگر منظور از این آیه همسران پیامبر -صلى الله علیه وسلم- می ‌بودند خداوند به جای (عنکم) (یطهرکم)، (عنکن) و (یطهرکن) به صورت مونث می‌آورد.

در جواب باید گفت: سبحان الله حتی مردم عامی به طور فطری می‌ فهمند که در زبان عربی هر گاه به وسیلة ضمیر مذکر خطاب شود زن و مرد را شامل می‌ گردد و اگر با صیغة مؤنث خطاب شود آن وقت منظور از آن فقط زنان خواهند بود. از اینرو مرد به فرزندان پسر و دختر خود می‌ گوید: بخورید و بخوانید و برای دختران، صیغة مؤنث جداگانه به کار نمیبرد مگر آنکه همة فرزندان او دختر باشند یا مخاطبان فقط دختر باشند و پسری همراه شان نباشد. و گاهی هم مخاطبان همه زن ‌اند اما با صیغة مذکر مورد خطاب قرار می ‌گیرند. و قرآن چنین نازل شده است پس اینکه می ‌فرماید: ?یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ?. (آل عمران: 102).

ای مؤمنان! از خداوند آن گونه که حقّ تقوای اوست بترسید»، همة زنان و مردان را شامل می ‌شود. و آیة: ?إِنَّ الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ?. (البقرة: 277).

« كسانى كه ایمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند»، همة زنان و مردان را در بر می ‌گیرد. خداوند متعال در جای دیگر می ‌فرماید: ?إِنَّ فِی خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَاخْتِلاَفِ اللَّیْلِ وَالنَّهَارِ لآیَاتٍ لِّأُوْلِی الألْبَابِ * الَّذِینَ یَذْكُرُونَ اللّهَ?. (آل عمران: 190 ـ191).

«مسلما در آفرینش آسمانها و زمین، و آمد و رفت شب و روز، نشانه‏ هاى (روشنى) براى خردمندان است. آن کسانی که خدا را یاد می‌کنند». و خطاب را با صیغة مذکر ادامه می ‌دهد تا می ‌فرماید: ?فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّی لاَ أُضِیعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنكُم?. (آل عمران: 195).

«خداوند، درخواست آنها را پذیرفت; (و فرمود من عمل هیچ عمل ‏كننده ‏اى از شما را، ضایع نخواهم كرد». و همچنان با صیغة مذکر مومنان را مورد خطاب قرار می‌دهد و سپس مقصود را روشن می ‌نماید و بعد از (منکم) می ‌فرماید: ?مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَى بَعْضُكُم مِّن بَعْضٍ?. (آل عمران: 195).

«از شما را، زن باشد یا مرد، ضایع نخواهم كرد; شما هم نوعید، و از جنس یكدیگر!». سپس با صیغة مذکر ادامه می‌ دهد: ?فَالَّذِینَ هَاجَرُواْ وَأُخْرِجُواْ مِن دِیَارِهِمْ وَأُوذُواْ فِی سَبِیلِی?. (آل عمران: 195).

«آنها كه در راه خدا هجرت كردند، و از خانه‏ هاى خود بیرون رانده شدند و در راه من آزار دیدند».

از آنجا که در خانة پیامبر –صلى الله علیه وسلم-، پیامبر و همسرانش زندگی می ‌کردند کلمات مذکور با صیغة مذکر آمده تا همه را در بر گیرد و آوردن آن با صیغة مؤنث ممکن نیست، چون اگر چنین باشد پیامبر مشمول حکم آیه قرار نمی‌ گیرد.

جالب اینجاست که آنها همسران پیامبر را به دلیل اینکه زن هستند از حکم آیه خارج می‌ کنند و از طرف دیگر فاطمه -رضی الله عنها- را در حکم آیه قرار می ‌دهند با اینکه او زن است!

2-  (شبهه دوم و جواب آن) حدیث کساء

مسلم در صحیح خود از عایشه –رضی الله عنها- روایت می‌کند که ایشان گفتند: پیامبر -صلى الله علیه وسلم- روزی به هنگام صبح بیرون آمد در حالی که چادری که از موی سیاه بافته شده بود بر او بود آنگاه حسن بن علی آمد و پیامبر او را زیر چادر خویش قرار داد. سپس حسین آمد او را نیز با خودش زیر عبا برد. آنگاه فاطمه آمد او را نیز زیر عبا برد. سپس علی آمد و او را هم با خود زیر چادر برد و آنگاه فرمود: ?إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَكُمْ تَطْهِیراً?. (الأحزاب: 33).

«خداوند فقط مى‏خواهد پلیدى و گناه را از شما اهل بیت دور كند و كاملا شما را پاك سازد». در این حدیث آمده که پیامبر –صلى الله علیه وسلم- همسرش، ام سلمه را با آنها زیر عبا نبرد بلکه به او گفت: تو از اهل بیت من هستی و تو بر خیر و خوبی قرار داری.

و ما نمی ‌دانیم که این حدیث به خارج کردن امهات المؤمنین از آیه چه ربطی دارد، نهایت آنچه این حدیث می ‌رساند این است که پیامبر مجموعه ‌ای از خویشاوندانش را که در خانه ‌اش زندگی نمی‌کردند را در حکم آیه داخل کرده است، و به این معنی نیست که مفهوم آیه منحصر به آنهاست و دیگران را شامل نمی ‌شود؛ چون شرط داخل شدن اینها بیرون رفتن بقیه نیست، و رحمت الهی همه چیز را فرا گرفته این رحمت و به خاطر آمدن کسی دیگر، برای کسی کم نمی‌گردد. اگر کسی با اشاره به چهار تن از دوستانش بگوید اینها دوستان من هستند به این معنی نیست که دیگر هیچ دوستی ندارد. و اگر کسی ده برادر داشته باشد و به سه تن از آنها اشاره کند و آنها را چنین معرفی نماید که اینها برادرانم هستند، سخن او به این معنی نیست که برادران دیگری ندارد مگر آنکه واقعاً برادران دیگری نداشته باشد. بنابراین قرینه ‌ای که حدود معنی کلمة «أهل» را تعیین می‌نماید واقعیت امر است و خود کلمة «أهل» چیزی را نفی یا اثبات نمی‌نماید و اهل بیت پیامبر زیادند پس به چه دلیلی کلمة اهل بیت را منحصر به برخی از آنها می‌دانیم؟! چنین امری در قرآن زیاد آمده است مانند اینکه می‌فرماید: ?إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِندَ اللّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْراً فِی كِتَابِ اللّهِ یَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَات وَالأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذَلِكَ الدِّینُ الْقَیِّمُ? (التوبه: 36).

 «تعداد ماه‏ها نزد خداوند در كتاب الهى، از آن روز كه آسمانها و زمین را آفریده، دوازده ماه است; كه چهار ماه از آن، ماه حرام است; (و جنگ در آن ممنوع مى ‏باشد.) این، آیین ثابت و پابرجاى (الهى) است!» و دین تنها به بیان تعداد ماه ‌ها و اینکه چهار ماه از آن ماه‌ ها حرام هستند، منحصر نیست. و گفتة پیامبر –صلى الله علیه وسلم- که فرمود: «اینها از اهل بیت من هستند»، نیز چنین است. اگر فرمودة پیامبر -صلى الله علیه وسلم- مانع از دخول دیگران در زمرة چهار نفری بشود که پیامبر فرمود از اهل بیت من هستند، پس چگونه نُه نفر دیگر از ائمه که در آن وقت اصلاً وجود نداشتند در زمرة اهل بیت قرار داده ‌اند؟!

اگر بگویند دلایلی برای اثبات این مدعا است، در جواب گوییم: همة دلایل بر این امر دلالت می‌کنند که همسران پیامبر –صلى الله علیه وسلم- اهل بیت ویژة پیامبر هستند. باید دانست دلایلی که اهل تشیع در این زمینه ارائه داده ‌اند، هیچ کدام از قرآن نیست، بلکه همگی از جملة روایاتی است که خود شان آن را جعل کرده ‌اند.

علاوه بر آنچه گفته شد باید بگوییم با دقت در این م