اهل‌ تشیع‌ و صحابه‌

اما از آنچه‌ در كتب‌ شیعه‌ آمده‌ است‌ از جمله‌ كتاب‌ كافی‌، الروضه‌ ص‌265 و كتاب‌ سلیم‌ بن‌ قیس‌ عامری‌ ص‌92 و كتاب‌حیاة‌ القلوب‌ ج‌2 ص‌260 از مجلسی‌: اصحاب‌ پیامبر (ص‌) بعد از رحلت‌ ایشان‌ مرتد گردیدند بجز سه‌ نفر ابوذر،سلمان‌ و مقداد. جای‌ بسی‌ شگفتی‌ و تعجب‌ از پیامبری‌ است‌ كه‌ با تأییدات‌ الهی‌ پس‌ از 23 سال‌ زحمت‌ و جهاد ومبارزه‌ اصحابی‌ تربیت‌ نماید كه‌ بلافاصله‌ پس‌ از رحلت‌ وی‌ همگی‌ به یكباره‌ كافر و مرتد شوند! آیا نباید در صحت‌ ادعای‌چنین‌ معلمی‌ كه‌ در پایان‌ 23 سال‌ تحصیل‌ در مكتب‌ وحی‌ همه‌ شاگردان‌ وی‌ مردود می‌شوند، مگر 3 یا 4 نفر، شك‌كرد!؟

كلینی‌ در كتاب‌ كافی‌ ج‌8 ص‌246 می‌نویسد: ابوبكر و عمر در حالی‌ دنیا را ترك‌ كردند كه‌ توبه‌ نكرده‌ و بیاد آنچه‌ بر علی‌روا داشته‌ بودند نیافتادند پس‌ لعنت‌ خدا و فرشتگان‌ و مردم‌ بر آنان‌ باد.

كلینی‌ و صافی‌ در شرح‌ آیه‌: «ان‌ الذین‌ آمنوا ثم‌ كفروا ثم‌ آمنوا ثم‌ كفروا» می‌گویند این‌ آیه‌ در مورد ابوبكر و عمرنازل‌ شده‌ است‌. چرا كه‌ ابوبكر و عمر ابتدا ایمان‌ آوردند اما با عدم‌ بیعت‌ با علی‌ كفر ورزیدند.

در كتاب‌ الطرائف‌ ص‌401 و كتاب‌ سلیم‌ بن‌ قیس‌ عامری‌ ص‌89 آمده‌ است‌ كه‌ عمر حاصل ارتباط‌ نامشروع‌ عبالمطلب‌ بازنی‌ بدكار بوده‌ است‌. (و براستیكه‌ قلم‌ و زبان‌ از بیان‌ این‌ گونه‌ تهمتهای‌ ناروا شرم‌ دارد)

در مورد ابوبكر (رض‌) می‌گویند: او بدتر از شیطان‌ بود. او و رفیقش‌ عمر ...‌، ظالم‌ و دروغگو بوده‌اند و هر كس‌ بمیرددر حالیكه‌ اعتقاد به‌ خلافت‌ آن‌ها دارد، به‌ مرگ‌ جاهلیت‌ مرده‌ است‌. (حق‌ الیقین‌ مجلسی‌ ص‌204 چاپ‌ ایران‌)

در مورد عثمان‌ (رض‌) مجلسی‌ در ص‌270 حق‌ الیقین‌ می‌نویسد هر كس‌ معتقد باشد كه‌ عثمان‌ مظلومانه‌ مرده‌ است‌گناهش‌ از گناه‌ كسی‌ كه‌ گوساله‌ می‌پرستد بیشتر است‌.

آنچنانكه‌ در كتاب‌ «كذبوا علی‌ الشیعه‌» از محمد رضا رضوی‌ و كتاب‌ مع‌ الخطیب‌ فی‌ خطوط‌ العریضة‌ مشاهده‌ می‌كنیم‌آنها اصحاب‌ پیامبر (ص‌) را متهم‌ به‌ دشمنی‌ با اسلام‌ و دروغگویی‌ می‌كنند.

ایناست‌ گفتار اهل‌ غلو در مورد سابقین‌ در ایمان‌ و نزدیكترین‌ اصحاب‌ و یاران‌ رسول خدا (ص‌). نشریات‌ شیعیان‌ در زمان‌حاضر هم‌ نشاندهنده‌ اصرار اهل‌ تشیع‌ بر همان‌ مواضع‌ سابقشان‌ است‌. انتظار ما این‌ بود كه‌ پس‌ از برقراری‌ حكومت‌ به‌اصطلاح‌ اسلامی‌ در ایران‌، شاهد غلو و افراط‌ كمتری‌ باشیم‌، اگر چه‌ آخوندهای‌ شیعه‌ خود از گفتگو پیرامون‌ آنچه‌ در كتابهای‌قدیمی‌ شیعه‌ آمده‌ است‌ شرمسارند اما هرگز جرأت‌ تقبیح‌ و رد اظهارات‌ علماء پیشین‌ را ندارند ولی‌ بسیاری‌ از شیعیان‌بیدار دل‌ و آگاه‌ به‌ اصلاح‌ عقاید خود پرداخته‌اند و از شرك‌ و افراط‌ اجتناب‌ كرده‌ و با برادران‌ اهل‌ سنت‌ خویش‌ درسراسر عالم‌ اسلامی‌ اختلاف‌ عقیدتی‌ چندانی‌ ندارند.

اهل‌ سنت‌ و صحابه‌

و اما در خصوص‌ اصحاب‌ و یاران‌ پیامبر (ص‌)، اهل‌ سنت‌ قلوب‌ خود رااز هر گونه‌ پیرایه‌ و شبهه‌ای‌ در مورد آنها پاك‌نگاه‌ داشته‌اند. و معتقدند كه‌ افتخار و حرمت‌ همراهی‌ و متابعت‌ آنحضرت‌ (ص‌) با همراهی‌ هیچ‌ فرد دیگری‌ برابری‌نمی‌كند. اهل‌ سنت‌ به‌ وصیت‌ پیامبرشان‌ عمل‌ می‌كنند كه‌ فرموده‌ است‌: به‌ یاران‌ و اصحاب‌ من‌ ناسزا مگوئید. همچنانكه‌ خداوند فرموده‌ است‌: «لقد تاب‌ الله علی‌ النبی‌ والمهاجرین‌ والانصار الذین‌ اتبعوه‌ فی‌ ساعة‌العسرة‌» (سوره‌ توبه‌ آیه‌ 117) هر آئینه‌ برحمت‌ متوجه‌ شد خدا بر پیامبر و آن‌ مهاجرین‌ و انصاری‌ كه‌ پیروی‌ وی‌ كردنددر وقت‌ تنگدستی‌ و مشكلات‌

                                           فهرست مقاله ها