امامت از دیدگاه اهل سنت

با توجه به مطالبی که در بحث‌ های گذشته ذکر گردید می‌ دانیم که اهل بیت و اصحاب پیامبر -صلى الله علیه وآله وسلم- به خاطر خود پیامبر -صلى الله علیه وآله وسلم- و چون در اسلام پیشگام بود و جهاد کرده ‌اند مورد احترام و بزرگداشت هستند. پس دلیل اهل سنت پیامبر خدا پیشوای اهل بیت است.

و اهل سنت از پیامبر خدا امام و پیشوای همه بشریت پیروی می‌ کنند و ایشان -صلى الله علیه وآله وسلم- الگوی اهل سنت است.

سیّد و سرور بشر از دیدگاه اهل سنت رسول خداست. کسی كه در روز قیامت شفاعت می‌کند از دیدگاه اهل سنت پیامبر خدا -صلى الله علیه وآله وسلم- است.

صاحب پرچم حمد و ستایش از نظر اهل سنت پیامبر خدا -صلى الله علیه وآله وسلم- است.

صاحب مقام محمود از دیدگاه اهل سنت پیامبر خدا -صلى الله علیه وآله وسلم- است.

صاحب حوض از دیدگاه اهل سنت پیامبر خدا است. صاحب مقام والا در بهشت از نظر اهل سنت پیامبر -صلى الله علیه وآله وسلم- است.

و اهل سنت تأکید می ‌کنند که خدا را جز از طریق پیامبر خدا -صلى الله علیه وآله وسلم- نمی ‌توان شناخت.

و تأکید می ‌کنند که قرآن کریم کلام خداست که پیامبر -صلى الله علیه وآله وسلم-آن را به مردم رسانده است. و بر این باورند که عبادت خدا باید طبق شریعت پیامبر -صلى الله علیه وآله وسلم- انجام شود.

پس سخن پیامبر خدا -صلى الله علیه وآله وسلم- بر مردم حجت است، و همچنین اسما و صفات خدا از طریق پیامبر شناخته می ‌شوند.

و تقرّب به خدا و عبادت پروردگار جز طبق شریعت پیامبر خدا -صلى الله علیه وآله وسلم- درست و کامل انجام نمی‌شود، پس ما اهل سنت خدا را همانگونه پرستش می ‌کنیم که پیامبر -صلى الله علیه وآله وسلم- خدا را می ‌پرستیده است؛ زیرا که پیامبر -صلى الله علیه وآله وسلم- امام پرهیزگاران و سرور عابدان و الگوی آنهاست، پس ما طبق رهنمود او در عبادت گام برمی‌داریم، و عبادتی تازه که پیامبر -صلى الله علیه وآله وسلم- انجام نداده از سوی خود پدید نمی ‌آوریم چون هر عبادتی که پیامبر خدا -صلى الله علیه وآله وسلم- به آن فرمان نداده مردود و بدعت است، و در داستان سه نفری که از عبادت پیامبر -صلى الله علیه وآله وسلم- پرسیدند آمده است که گفتند: این پیامبر خداست، خداوند گناهان او را بخشیده است، و ما باید در عبادت بکوشیم، سپس به عبادت‌های موجود نگاه کردند و تصمیم گرفتند بدان همیشه پایبند باشند و بر آن بیافزایند، نفر اوّل گفت که تمام شب را به عبادت می‌گذرانم و نمی‌خوابم، و دوّمی گفت: تمام عمر روزه می‌گیرم، و سوّمی گفت: اصلاً ازدواج نمی‌کنم تا همیشه خدا را عبادت کنم، این عبادت‌ها همه اصل و اساسی شرعی دارند، نماز شب، و همچنین روزه و زهد و بی‌علاقه ‌بودن از لذت‌ها و زیبایی‌های دنیا همه عباداتی مشروع هستند، اما پیامبر به کار آنها اعتراض کرد و سخن معروف خود را گفت: «من رغب عن سنتی فلیس منی»[1]. «هر کس از سنّت و شیوة من روی بگرداند از من نیست».

چنان که اهل سنت می‌گویند محبت قلبی پیامبر -صلى الله علیه وآله وسلم- واجب است و ما باید او را از خودمان بیشتر دوست داشته باشیم.

آری از خودمان هم او را بیشتر دوست داشته باشیم! چه برسد به دیگر مردم؟ چنان که در حدیث صحیح که بخاری و مسلم روایت کرده آمده است: «لا یؤمن أحدكم حتى أكون أحب إلیه من نفسه وماله وولده والناس أجمعین»[2]. «هیچ کسی از شما مؤمن کامل نمی‌شود مگر آن که مرا از خود و مال و فرزندش و از همه مردم بیشتر دوست داشته باشد».

اهل سنت درود فرستادن بر پیامبر را در نماز واجب می‌دانند، و این درود معروف به درود ابراهیمی است که قبلاً درمورد آن در فصل «حقوق اهل بیت» توضیح داده شد.

و اهل سنت می‌گویند در هر دعایی باید بر پیامبر -صلى الله علیه وآله وسلم- درود فرستاده شود، و درود فرستادن بر او از اسباب اجابت دعاست، و همچنین بعد از پایان اذان بر پیامبر درود می‌فرستند و دعای معروف را برای او می‌کنند: «اللهم رب هذه الدعوة التامة والصلاة القائمة آت محمدًا...»[3].

و او -صلى الله علیه وآله وسلم- خاتم پیامبران و امام آنها و سیّد بشر است؛ بنابراین همه اهل سنت به اتفاق می‌گویند که پیروی از پیامبر -صلى الله علیه وآله وسلم- واجب است و افعال و اقوال او حجت هستند. پس اهل سنّت می‌گویند باید از کسی پیروی کرد که اهل بیت به خاطر نزدیکی و خویشاوندی او دارای مقام و منزلت هستند و او پیامبر خداست. و می‌گویند کمال فقط در امام اهل بیت که پیامبر خداست می‌باشد. و می‌گویند حجت فقط امام اهل بیت پیامبر خداست. پس چگونه گفته می‌شود که اهل سنت اهل بیت را دوست نمی‌دارند، و حال آن که ارتباط اهل سنت را با پیامبر خدا حتی مخالفان اهل سنت خوب می‌دانند؟! اهل سنت تأکید می‌کنند که جز با تصدیق پیامبر -صلى الله علیه وآله وسلم- کسی مؤمن گفته نمی‌شود، پس باید پیامبر -صلى الله علیه وآله وسلم- در آنچه گفته است تصدیق شود، و از اوامر او پیروی گردد، و از آنچه نهی کرده پرهیز شود و خدا طبق شریعت و رهنمود او پرستش شود.

اما دیگر فرزندان و خویشاوندان و اصحاب او دارای هر مقامی که باشند از پیامبر خدا -صلى الله علیه وآله وسلم- پایین‌ترند، و سخنانشان پذیرفته می‌شود و اگر مورد اتفاق همه نباشد ردّ می‌شود.

آیا اهل سنت به خاطر آن که از پیامبر -صلى الله علیه وآله وسلم- پیروی می‌کنند و غیر از او دیگران را رها کرده‌اند باید سرزنش شوند؟!

خوانندة عزیر! دست در دست برادرانت بگذار، و رسول خدا را الگوی خویش قرار بده نه کسی دیگر، زیرا که رسول خدا امام عترت است و تمسّک به سنت او مایه نجات است.

از این اختلاف که بعد از پیامبر چه کسانی امام هستند بیرون بیا و با امام اعظم که رسول خداست تمسک بجوی و غیر از او دیگران را هر کسی که باشند را رها کن. به دنبال اقوال و افعال پیامبر بزرگوار باش و بدان پایبند باش. از خداوند می‌خواهم که پیروی پیامبر را به تو عنایت کند. از خداوند می‌خواهم که تو را با سرور پرهیزگاران و امام پیامبران محشور بگرداند، زیرا که خداوند در روز قیامت از تو خواهد پرسید که آیا از پیامبر خدا -صلى الله علیه وآله وسلم- اطاعت کرده‌ ای یا نه.

 ____________________________

[1]) بخاری ح: 4776. مسلم ح: 1401.

[2]) بخاری ح: 14، 15. مسلم ح: 44.

[3]) بخاری ح: 589. تا آخر دعای وارده.

                                             فهرست مقاله ها