پست: 156  |  موضوع مرتبط: عمومی

تحریف تاریخ
در تاریخ سابقه  ندارد كه شاگردان و جان نثاران رسول و پیامبری پس از ایمان و پخته شدن در كوره آزمایشات و كسب دهها و صدها مدال افتخار، با خاندان مؤمن او به ستیز بپردازند، اما متاسفانه با تحریف تاریخ و دروغ پردازیهای تخیلی و افسانه ای چنین وانمود شده كه گویا پیامبر ما حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم در تفهیم و اجرای رسالت خود نعوذ بالله ناكام بوده، و در تمام مدت بیست و سه سال دوران طلایی تاریخ بشركه ایشان نمونة كامل از یك انسان كامل با پشتیبانی وحی و نظارت الهی، رهبری جهان معنویت را به عهده داشته، نتوانسته - جز چند نفری كه تعدادشان از عدد انگشتان یك دست هم بیشتر نیست - شاگردانی را پرورش دهد كه پس از وی حد اقل باخانواده ایشان رابطه صمیمی داشته باشند!  بسیار عجیب است! چگونه باید اینگونه افسانه ها را باور كرد، در حالی كه طبق شواهد روشن و براهین قاطع، صحابه و اهل بیت نه تنها یار و یاور یكدیگر بودند، بلكه با وجود بعضی رنجشهای طبیعی در جامعه بشری، پیوند ناگسستنی بین آنان وجود داشت و بشدت به یكدیگر احترام داشتند و با یكدیگر پیوند خویشاوندی برقرار میكردند، و به نامهای یكدیگر افتخار می ورزیدند.
اگر چنین نیست  پس چرا امیر المؤمنین علی مرتضی (ع) از عصبانیت بر منبر كوفه مشت می كوبد؟ و میفرماید:  « به من خبر رسیده كه گویا عده ای مرا از ابوبكر و عمر بر تر میدانند! اگر كسی چنین ادعایی كرده باشد؛ افترا كننده (= دروغگو) است؛ كه حد افترا باید بر او جاری شود».
و در جای دیگری می فرماید: مبادا با كسی روبرو شوم كه مرا از ابوبكر و عمر بر تر میداند و گرنه او را مانند كسی كه دروغ و افترا میبندد شلاق می زنم.

ما معتقدیم بزرگترین عامل تفرقه در میان امت اسلامی لعن و نفرین به پاكترین انسانهای روی زمین پس از پیامبران است، كه با دلائل بسیار واهی و با اتكاء به افسانه های پوچ و بی ریشه صورت میگیرد؛ وقتی مسلمانان بدانند كه صحابه و اهل بیت نه تنها یكدیگر را لعن و نفرین     نمی كرده، بلكه با یكدیگر شیر و شكر بوده اند و بارها در انظار همگان  از یكدیگر ستایش كرده اند؛ دیگر دلیلی وجود ندارد كه  یك فرد مسلمان آنان را لعنت و نفرین كند و خودش را مستوجب خشم و غضب الهی قرار دهد زیرا خداوند متعال در حدیث قدسی میفرماید:
 (من عادی لی ولیا فقد آذنته بالحرب) «كسی كه با یكی از دوستان من دشمنی كند من با او اعلان جنگ میكنم».
اگر صحابه ای كه قرآن بارها از آنان ستایش نموده اولیای خدا نباشند دیگر چه كسی میتواند ولی خدا باشد؟! به امید آنكه روزی امت اسلامی بتواند با دانش و بینش هر چه عمیقتر، اسباب تفرقه را شناسایی و خنثی نموده و راه وحدت و عزت و سر بلندی را بپیماید.  پروردگارا چنین باد.
_______________
بحار الأنوار از ملا باقر مجلسی
اصول كافی محمد ابن یعقوب كلینی.
تسمیة المولود از علامه بكر بن عبدالله أبوزید.