پست: 100  |  موضوع مرتبط: عمومی

بعضى از آثار و أقوال صحابه و تابعین در وجوب نماز جماعت

از أبى هـریره (رض) روایت است كه رسول الله (ص) فرمودند:
((والذی نفسی بیده لقد هممت أن آمر بحطب یحتطب ثم آمر بالصلاة فیؤذّن لها ثم آمر رجلاً فیؤم الناس ثم أخالف إلى رجال فأحرق علیهم بیوتهم)).
بخدائیكه جان من در دست اوست تصمیم گرفتم هیزم جمع كرده، سپس دستور دهم تا اینكه أذان بگویند، سپس مردى را به إمامت واگذارم و بطرف مردانى روم كه به جماعت حاضر نشده اند، و خانه هایشان را بر آنان آتش زنم .
و از أبى هریره (رض) روایت است : ((أتى النبی (ص) رجل أعمى  فقال: یا رسـول الله لیس لی قائد یقودنی إلى المسجد، فسأل رسول الله (ص) أن یرخِّص له فی بیته، فرخَّص له، فلمّا ولّى دعاه فقال له: هل تسمع النداء؟ قال: نعم، قال: فأجب)).
مرد نابینائى نزد رسول الله (ص) آمد و گفت: كسى ندارم كه مرا به مسجد برساند و از آنحضرت إجازه خواست تا در خانه اش نماز بخواند، آنحضرت به او إجازه داد و وقتى آن مرد از آنجا دور شد و رفت او را صدا كرد و فرمود: آیا أذان را مى شنوى؟ جواب داد بلى، فـرمود: پس جواب أذان را بده، یعنى نماز را با جماعت أدا كن .
و أحادیث خیلى زیادى در وجوب نماز جماعت در مسجد وارد شده كه ما به این چند حدیث اكتفا مى كنیم .
از أمیرالمؤمنین عمر بن الخطاب (رض) روایت است كه گفت: (ما بال أقوام یتخلفون، یتخلَّف بتخلّفهم آخرون، والله لقد هممت أن أرسل إلیهم فیجأ فی أعناقهم ثم یُقال: اشهدوا الصلاة).
چرا و براى چه افرادى از حضور جماعت تخلف مى كنند، و به خاطر تخلف آنان، دیگران نیز تخلف مى كنند، بخدا سوگند كه تصمیم گرفتم بر آنان مردانى بفرستم تا به گردنشان بزنند وبه آنها بگویند: به نماز جماعت حاضر شوید .
و همچنین براى أمراء و فرمانداران شهرها نوشت: (إنَّ أهم أمركم عندی الصلاة فمن حفظها فقد حفظ دینه، ومن ضیّعها فهو لما سواها أضیع، ومن المحافظة علیها أداؤها جماعة فى المسجد، وفی روایة: ولا حظ فی الإسلام لمن ترك الصلاة)
مهمترین أمور شما نزد من نماز است، پس كسیكه آنرا حفظ كند دین خود را حفظ كرده، و كسیكه آنرا ضایع كند، ضایع كردن چیزهاى دیگر براى او آسانتر است، و از محافظت كردن آن اینست كه نماز با جماعت و در مسجد خوانده شود ودر روایتى: وهیچ بهره و نصیب وخوشبختی در إسلام نیست، براى كسیكه نماز را ترك كند  .
أبوهریره (رض) مى گوید:
(لأن یمتلئ أذن ابن آدم رصاصاً مذاباً خیرٌ له من أن یسمع المنادی ثم لا یجبه).
اگر گوش بنى آدم پر از سرب ذوب شده گردد بهتر است از اینكه صداى مؤذن را بشنود ولى آن را إجابت نكند .
از عبدالله بن عباس رضى الله عنهما سؤال شد:
مردى است كه شب را به عبادت و نماز مى گذراند، و روز را به روزه، ولى نماز جماعت و جمعه حاضر نمى شود .
جواب داد: او در جهنم خواهد بود، و بار دیگر بعد از یكماه از او همین سؤال شد، بار دیگر همان جواب را داد) .
عبدالله بن مسعود و أبو موسى الأشعرى رضى الله عنهما مى گویند: (من سمع المنادی ثم لم یجبه من غیر عذر فلا صلاة له).
كسیكه أذان را بشنود ولى جواب آنرا ندهد و به نماز جماعت نرود در حالیكه هیچ عذرى ندارد نماز او صحیح نیست .
على بن أبی طالب رضى الله عنهما مى گوید:
(من سمع النداء فلم یأته لم تجاوز صلاته رأسه إلاَّ بالغذر).
كسیكه أذان را بشنود ولى به مسجد نیاید، نماز او از سرش بالاتر نمى رود، یعنى نماز او قبول نمى شود مگر اینكه عذر داشته باشد .
على بن أبی طالب (رض) مى گوید: (لا صلاة لجار المسجد إلاَّ فی المسجد، فیقل له: یا أمیر المؤمنیـن من جار المسجد؟ قال: من سمع النداء)
همسایه مسجد نماز او صحیح نیست مگر در مسجد است، گفته شد: اى أمیر المؤمنین همسایه مسجد چه كسى است؟ فرمود: كسى كه أذان را بشنود همسایه مسجد است .
عطاء بن أبى رباح و أبو ثور رحمة الله علیهم مى گویند: (حضور نماز جماعت فرض است)]
إمام شافعى رحمة الله علیه مى گوید:
(فلا أرخص لمن قدر على صلاة الجماعة فی ترك إتیانها إلاَّ من عذر)
كسیكه مى تواند به نماز جماعت حاضر شود إجازه تخلف از نماز جماعت به او نمى دهم، مگر اینكه عذر داشته باشد .
إمام خطابى رحمة الله علیه گوید:
(حضور نماز جماعت در مساجد واجب است، زیرا اگر سنت بود عبدالله بن أم مكتوم كه نابینا بود أولى تر بود كه از آن تخلف كند، و همچنین براى كسانیكه ضعیف و نابینا هستند مانند او واجب است) .
عطاء بن أبی رباح گوید:
(فلیس لأحد من خلق الله فی الحضر والقریة رخصة فی أن یدع الصلاة).
رخصتى براى هیچ كس از بشر نیست، چه كسى كه مقیم باشد، و چه كسى كه در قریه (مسافر) باشد از نماز جماعت تخلف كند .
إمام الأوزاعى رحمة الله علیه گوید:
(هیـچ گناهى بعد از شرك به خـدا بزرگتر از تأخیر نماز از وقت خود، و كشتن مؤمنى بغیر حق نیست